บทที่ 35 35

แสงตะวันยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำลงหลังทิวเขา สาดแสงสีส้มอมชมพูอาบไล้ไปทั่วบริเวณคาเฟ่สไตล์มินิมอลที่ตั้งอยู่บนเนินเขา รถยนต์ของลูกค้าทยอยขับออกไปจนเหลือเพียงความเงียบสงบของธรรมชาติ ภรันยากำลังง่วนอยู่กับการเช็ดทำความสะอาดเคาน์เตอร์ชงกาแฟและตรวจสอบยอดขายประจำวันด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุข วันเปิดร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ